сряда, 30 март 2011 г.

Ако животът беше толкова лесен, дали щеше да е интересен?


Понякога хората се разочароват.
От себе си.
От всички.
И всичко.
Понякога се случва да останеш сам под дъжда.
И да се питаш.
И да не знаеш.
Защо.
Понякога казваш неща, които не мислиш наистина.
И после съжаляваш.
Толкова много.
Понякога се чувстваш предаден.
И излъган.
Боли.
Понякога се заблужаваш.
И се разочароваш.
И страдаш.
Понякога се чувстваш безпомощен.

И опитваш.
Но не се получава.
После се обвиняваш.
Понякога прехвърляш вината на друг.
Понякога е най-лесно.
Но е глупаво.
После осъзнаваш.
И се чувстваш ужасно.
Понякога не разбираш постъпката на другия.
И се чудиш.
Но не разбираш.
Защо.

Понякога загубваш всичко, което си имал.
Не разбираш как е станало.
И страдаш.
Понякога оставаш неразбран.
И се объркваш.
И не разбираш.
И няма кой да разбере..
Но в крайна сметка всичко се оправя.
Усмивка.
Следват още две.
Не го забравяш
И се париш,

но се учиш.
И преодоляваш.
И запомняш.
И като падаш
знаеш,
ще станеш

само малко да си смел.
---
"Лети
и
не
му
мисли.." ; )




Няма коментари:

Публикуване на коментар